Doa Meminta Taqdir yang Terbaik

Dzikir & Doa Pilihan Syaikh Abdur Razzāq Hafizahullah · no. 17 · From the corpus

اَللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الْغَيْبِ وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ أَحْيِنِيْ مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْراً لِيْ، وَتَوَفَّنِيْ إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَيْراً لِيْ، اَللَّهُمَّ وَأَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الْحَقِّ فِي الرِّضَا وَالْغَضَبِ، وَأَسْأَلُكَ الْقَصْدَ فِي الْفَقْرِ وَالْغِنَى، وَأَسْأَلُكَ نَعِيْماً لَا يَنْفَدُ، وَأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لَا تَنْقَطِعُ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَا بَعْدَ الْقَضَاءِ، وَأَسْأَلُكَ بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ، وَأَسْأًلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ، وَالشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ، فِي غَيْرِ ضَرَّاءٍ مُضِرَّةٍ، وَلَا فِتْنَةَ مُضِلَّةً، اَللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِيْنَةِ الْإِيْمَانِ، وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِيْنَ
Allaahumma bi’ilmikal ghaibi wa qudratika ‘alal khalqi ahyinii maa ‘alimtal hayaata khairan lii, wa tawaffanii idzaa ‘alimtal wafaata khairan lii, Allaahumma wa as’aluka khasyyataka fil ghaibi wasy syahaadah, wa as’aluka kalimatal haqqi fir ridhaa wal ghadhab, wa as’alukal qashda fil faqri wal ghinaa, wa as’aluka na’iiman laa yanfadz, wa as’aluka qurrata ‘ainin laa tanqathi’, wa as’alukar ridhaa ba’dal qadhaa’, wa as’aluka bardal ‘aisyi ba’dal maut, wa as’aluka ladzdzatan nadzori ilaa wajhik, wasy syauqa ilaa liqaa’ik, fii ghairi dharaa’an mudharrah, wa laa fitnata mudhillah, Allaahumma zayyinnaa bi ziinatil iimaan, waj’alnaa hudaatan muhtadiin

No published English translation of this dua is available, so none is shown.

HOW TO MEMORISE
REFERENCE

Quoted as the source gives it, in Indonesian.

(57)Maksudnya “Aku meminta kepadamu untuk selalu mengucapkan perkataan yang benar dalam kondisi manusia ridha atau marah dengannya sehingga aku tidak berbuat kemunafikan atau dalam kondisi aku marah dan ridho jadikanlah ucapanku selalu benar sehingga kemarahan tidak mempengaruhiku untuk tidak berbicara melainkan yang benar saja (lihat Faidh Al-Qodir 2/146) (58)HR. An-Nasa’I dan dinilai Sahih oleh Al-Albani dalam Sahih An-Nasa’I 1/280. Dalam lafadz “Pemberi petunjuk yang mendapatkan petunjuk” disifati demikian karena seorang pemberi petunjuk atau dai jika dirinya sendiri belum mendapatkan petunjuk maka tidak layak baginya untuk memberikan petunjuk kepada orang lain karena dia justru akan menjerumuskan manusia ke dalam kesesatan tanpa ia sadari (lihat Faidh Al-Qodir 2/146)

Source: bekalislam.online — Bekal Islam, Ustadz Firanda Andirja.